Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2021

Γυναίκες του Βίος Coop μιλούν με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας - 8 Μαρτίου

Άσπα Παπαφιλίππου (Πρόεδρος ΔΣ):

8 Μαρτίου Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας

Μέρα περισυλλογής , προβληματισμού , διεκδίκησης ,διαμαρτυρίας.

Σήμερα είναι μέρα απολογισμού και διεκδίκησης .Γιατί αν και το νομοθετικό πλαίσιο της χώρας διατυπώνει καθαρά, ότι σύμφωνα με τον ανώτατο νόμο του κράτους ,το Σύνταγμα, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι και ίσες απέναντι στο νόμο, θεωρητικά, στην πράξη όμως άλλα ισχύουν.

Στην εργασία η γυναίκα δεν έχει τις ίδιες / ίσες ευκαιρίες και την ίδια ευκαιρία πρόσβασης με τον άνδρα σε ανάλογες θέσεις , που πολλές από αυτές θεωρούνται ακόμη, ότι ανήκουν στα" ανδρικά επαγγέλματα" . Εάν βέβαια εργασθούν σε αυτές, εξελίσσονται δύσκολα και συχνά αντιμετωπίζονται με περιθωριοποίηση, παρενόχληση ,σεξιστική συμπεριφορά, άσκηση βίας.

Τις περισσότερες φορές αυτές οι αντιδράσεις των συναδέλφων παραμένουν εσωτερική υπόθεση σιωπής. Αυτές οι συμπεριφορές στηρίζουν μια απαράδεκτη χειριστική τακτική, που παγιώνεται στο εργασιακό περιβάλλον και οδηγεί σε συγκρούσεις και απαξίωση της εργαζόμενης γυναίκας, αν και πρόκειται για ισότιμη θέση , δίπλα στο συνάδελφό της.

Ούτε το Σύνταγμα , ούτε η Οικουμενική διακήρυξη  ή η Ευρωπαϊκή διακήρυξη για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας των φύλων μπόρεσαν  να "εξουδετερώσουν" αυτή την ανισότητα.

Άρα δεν αρκεί η ύπαρξη ενός νομοθετικού πλαισίου, για να υπάρξει ισότητα, αλλά χρειάζεται  αλλαγή των στερεοτύπων και της αντίστοιχης  νοοτροπίας σε όλα τα επίπεδα κοινωνικά ,εκπαιδευτικά, οικονομικά, όπου στόχος θα είναι  η δημιουργία μιας κοινωνίας με κριτικούς πολίτες, που να διαπαιδαγωγούνται με αρχές δημοκρατίας, ισότητας ,αλληλεγγύης και να είναι ενεργά μέλη της, με εντιμότητα και αξιοπρέπεια.

Τα κοινωνικά δικαιώματα της εργασίας, της εκπαίδευσης, του αθλητισμού, της ιατρικής περίθαλψης, της προστασίας της οικογένειας και του γάμου, της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας είναι επισφαλή ,γιατί δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα από το φύλο τους να τα διεκδικήσουν ισότιμα, εισπράττοντάς αξιοπρέπεια, σεβασμό και όχι παρενόχληση ,κακοποίηση και βία!

Δεν υπάρχει η παιδεία που να παρέχει όλο εκείνο το αξιακό πλαίσιο, ώστε οι άνθρωποι όλοι ανεξαρτήτως φύλου ,φυλής ,θρησκείας , χώρας προέλευσης, ή χρώματος , να είναι αποδέκτες  αξιοπρεπούς συμπεριφοράς, σεβασμού της προσωπικότητας και της ελεύθερης έκφρασης τους, με ίσους όρους ανεξάρτητα αν κατέχουν θέση ευθύνης και εξουσίας.

Κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης (πανδημίας) ,που διανύουμε, η γυναίκα πιέζεται και δοκιμάζεται πολλαπλά, γιατί ο συνδυασμός τηλεργασίας ,σπιτιού, φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων στο σπίτι ,αλλά και η κοινωνική αποστασιοποίηση ήταν και είναι μια άσκηση επικίνδυνης ισορροπίας και αντοχής της στα νέα δεδομένα.

Η καραντίνα και το λοκντάουν αποκάλυψαν το μέγεθος της δουλειάς του σπιτιού και την τεράστιά ανισότητα που γεννούν.

Σύμφωνα με έρευνα της ΕΕ (Eurofound/Απρίλιος 2020) μία στις τρεις γυναίκες δυσκολεύονταν να αφοσιωθεί στην τηλεργασία , γιατί ταυτόχρονα μαγείρευε, φρόντιζε τα παιδιά και δούλευε. Ενώ ένας στους έξη άνδρες είχε πρόβλημα κατά την τηλεργασία.

Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την πανδημία, αναλογικά με τον πληθυσμό των εργαζομένων, οι γυναίκες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή καθημερινά, στο χώρο της πώλησης  τροφίμων ,φαρμακείων, νοσοκομείων ,καθαριότητας, φροντίδας παιδιών και τρίτης ηλικίας βάζοντας άμεσα σε κίνδυνο την υγεία τους, μη έχοντας άλλη επιλογή.

Παράλληλα  απειλείται η εργασία της γυναίκας και αυξάνεται η ανεργία, που την πλήττει άμεσα ,ενώ δημιουργεί οικονομικά αδιέξοδα και φτωχοποίησή της(ιδιαίτερα στις μονογονεϊκές οικογένειες, στις οικογένειες σε διάσταση ή τις ανειδίκευτες γυναίκες).

Η υποχρεωτική απομόνωση των οικογενειών λόγω της πανδημίας και η συνεχής τριβή χωρίς κοινωνικές επαφές και εξωστρέφεια διογκώνουν τις εντάσεις και τις συγκρούσεις στην οικογένεια(πιθανά τις ήδη υπάρχουσες), όπου παρουσιάζεται πιο συχνά και έντονα η έμφυλη βία, στις βαρβαρότερες μορφές της.

Μια δημοκρατική  κοινωνία πρέπει  να αντιστρατευθεί κάθε μορφή βίας, παρενόχλησης, κακοποίησης λεκτικής, ψυχολογικής, σωματικής και βιασμού, που αντιστρατεύεται την ελευθερία και αυτοδιάθεση του σώματος του ανθρώπου .Ας φερθούμε με υπευθυνότητα σαυτόν τον αγώνα για αξιοπρέπεια, γιατί το οφείλουμε όχι μόνο σε εμάς ,αλλά  στα  παιδιά μας και στην κοινωνία, που θέλουμε να αποκτήσει και να κατοχυρώσει αξίες, έτσι ώστε στο μέλλον να μιλάμε για την κοινωνία του εμείς και όχι του εγώ ,με αλληλεγγύη , δημοκρατία,  ισότητα και ευημερία όλων.

Η απάντηση σε αυτή την κατάσταση είναι η συνειδητοποίηση της και η στάση μας σαν ενεργών πολιτών με διεκδίκηση της πραγματικής ισότητας ,που έτσι και αλλιώς είναι τυπικά  διατυπωμένη στο Σύνταγμα και στους νόμους της χώρας μας. Καιρός είναι να κατοχυρωθεί και στην πράξη!

Οι αξίες και οι αρχές αυτές  ισχύουν στο κοινωνικό εγχείρημα Bioscoop, που συμμετέχουμε σαν ενεργά και ισότιμα μέλη γυναίκες και άνδρες, με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις ,όπως το δικαίωμα της ελεύθερης έκφραση/λόγου, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι  στα πλαίσια της ΚΑΛΟ , της άμεσης δημοκρατίας και του συνεργατισμού.

Γιατί μόνο ενεργοί άνθρωποι, ενεργοί πολίτες , γυναίκες/άνδρες μαζί μπορούμε δυναμικότερα και αποτελεσματικότερα να διεκδικήσουμε το δίκιο μας,  για μια κοινωνία της ισότητας , της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας όλων μας!

Ιωάννα Μητρούση (Μέλος ΔΣ):

Φτάσαμε πάλι στις 8 Μάρτη να «γιορτάσουμε» την παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Σαν μέλος του συνεταιριστικού εγχειρήματος Βιος coop, όπου από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής μου ένιωσα την ισότητα του μέλους πέρα από φύλο, χρώμα, κομματική πεποίθηση, οικονομική κατάσταση, κοινωνική θέση και μόρφωση, πιστεύω ότι βρίσκομαι σε έναν χώρο όπου μετράει ο άνθρωπος και όχι η φύση του. Μέρος της απόδειξης αυτής είναι και η ανάδειξη στην διοίκηση του συνεταιρισμού τεσσάρων γυναικών στο 9μελές ΔΣ και τριών γυναικών στο 5μελές ΕΣ. Μάλιστα και στα δύο όργανα οι πρόεδροι είναι γυναίκες. Σαν μέλος του νέου ΔΣ βιώνουμε  την ισότητα του λόγου και της έκφρασης στα θέματα που προκύπτουν και συναποφασίζουμε στα ανοιχτά ΔΣ. Θεωρώ ότι έχουμε πετύχει πραγματικά την ισότητα των δύο φύλων στο εγχείρημά μας και μπορούμε να είμαστε και σ’ αυτόν τον τομέα ένα φωτεινό παράδειγμα για την κοινωνία. Η γυναίκα – άνθρωπος και όχι η γυναίκα-φύση.

Στην δύσκολη περίοδο που βιώνει η ανθρωπότητα λόγω της πανδημίας, ο ρόλος της γυναίκας αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο, μιας και στον χώρο των λειτουργών υγείας οι περισσότεροι εργαζόμενοι ανήκουν στο γυναικείο φύλο. Γιατροί, νοσηλεύτριες, υγειονομικό προσωπικό, υπάλληλοι καθαριότητας σε νοσοκομεία και γηροκομεία ξεπέρασαν τον εαυτό τους σε προσφορά, υπομονή και επιμονή. Ο ρόλος της γυναίκας –μητέρας, συζύγου, συντρόφου- αναδείχθηκε για άλλη μια φορά στις πολύ δύσκολες συνθήκες υποστηρικτικός και δοτικός πέρα από κάθε προσδοκία. 

Αλλά και οι γυναίκες εργαζόμενες στα σούπερ-μάρκετ και στα καταστήματα που έμειναν ανοιχτά, παρέχοντας τις υπηρεσίες τους καθημερινά στην πρώτη γραμμή, αντιμέτωπες με τον φονικό ιό, πολλές φορές σε δύσκολες συνθήκες εργασίας ή και μετάβασης στον τόπο εργασίας τους, αναδείχθηκαν σε ήρωες της εποχής. Κι αυτό γιατί ακόμη και σήμερα, εκτός της εργασίας τους έχουν και το βάρος της οικογενειακής και οικιακής φροντίδας.

Υπάρχουν κι εκείνες οι γυναίκες που έμειναν στα σπίτια τους κλεισμένες και εργαζόμενες με τηλεργασία, έχοντας να αντιμετωπίσουν δύσκολες συνθήκες μέσα στο σπίτι τους, πολλές φορές δε και κακοποίηση λεκτική ή σωματική από το οικείο περιβάλλον. Είναι και οι γυναίκες που μαστίζονται από την ανεργία και σ’ αυτή την περίοδο της πανδημίας έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα επιβίωσης ακόμη μεγαλύτερα απ’ ότι σε άλλη περίοδο. Τέλος είναι και οι γυναίκες της τρίτης ηλικίας που έμειναν κυριολεκτικά αποκλεισμένες από τους οικείους τους και τους φίλους τους, αποκλεισμένες από δραστηριότητες που μπορεί να έκαναν προηγούμενα, όπως επαφές με συνομηλίκους στα ΚΑΠΗ, στην εκκλησία, στην γειτονιά. Αναλφάβητες ηλεκτρονικά δεν είχαν και δεν έχουν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν πέρα από ένα τηλέφωνο. Γυναίκες μόνες, ευπαθείς, με πενιχρό εισόδημα που σιτίζονται σε συσσίτια.  Για τις γυναίκες αυτές η κατάθλιψη είναι το επόμενο στάδιο.  

Εν έτη 2021 δυστυχώς ελάχιστα πράγματα έχουν προοδεύσει στην ισότητα την οικονομική και της κοινωνικής πολιτικής στα δύο φύλα. Οι γυναίκες είναι ακόμη ευάλωτες στην έμφυλη βία, στην ενδοοικογενειακή βία, στην εργασιακή εκμετάλλευση, στην ανασφάλιστη εργασία. Η οικιακή εργασία που είναι ακόμη και σήμερα αποκλειστικά σχεδόν στην μέριμνα της γυναίκας, ούτε αμείβεται ούτε ασφαλίζεται με αποτέλεσμα ηλικιωμένες γυναίκες να μένουν χωρίς υποστήριξη και να «κρέμονται» στα παιδιά τους.

Η ισότητα μας αφορά όλους. Σήμερα ίσως περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.

Τώρα ξέρουμε ότι δεν είναι θέμα φύλου αλλά ανθρώπινο δικαίωμα .

Αλεξάνδρα Κορωνίδου (Εργαζόμενο μέλος): 

Η θέση της γυναίκας είναι σημαντική παντού, πόσο μάλλον σ ένα τόσο δυνατό εγχείρημα, όπως το βios coop.

Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν μεταβληθεί και η θέση της γυναίκας έχει αλλάξει σημαντικά, πάνω στην κοινωνική σκακιέρα.

Ετσι, μεγαλύτερο είναι το ποσοστό συμμετοχής της γυναίκας, στα κοινωνικά δρώμενα της χώρας μας.

Η γυναίκα του σήμερα, καλείται ν ανταποκριθεί σε περισσότερους ρόλους απ ότι είχε στο παρελθόν.

Εκτός από σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη, καλείται αυτή την περίοδο, να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες που απαιτούνται, ανάμεσα στις υποχρεώσεις και τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που περνάμε.

Σίγουρα πρέπει να βελτιώσουμε και να αλλάξουμε πολλά πράγματα που μας δυσανασχετούν και εμποδίζουν τους ρόλους μας!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου