Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2021

Προσφορά στον Βίος Coop: Χειροποίητα βιολογικά παστέλια μελιού

Χειροποίητα βιολογικά παστέλια μελιού 30γρ. χωρίς ζάχαρη, από την οικοτεχνία Παστέλι "Μέλιμα" στη Βέροια, 2+1 δώρο! 

Τιμή: από 0,85€/τεμάχιο, τώρα μόνο 0,57€/τεμάχιο!


Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2021

Εκδήλωση "Κυκλικές Συζητήσεις: Τροφή"

Εκδήλωση με θέμα "Κυκλικές Συζητήσεις: Τροφή" διοργανώνει ο Κύκλος-Εργαστήριo Αστικής Βιωσιμότητας και Κυκλικότητας στο Little Big House (Aνδοκίδου 24, Άνω Πόλη, Θεσσαλονίκη), την Τρίτη 14 Σεπ. 2021 στις 19:00. 

O Γιώργος Μπλέκας και η Αλεξάνδρα Κορωνίδου θα εκπροσωπήσουν τον Βίος Coop και θα μιλήσουν για τον έλεγχο της ποιότητας της τροφής μας, ενώ θα συζητήσουν και το πώς θα μπορούσε η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία να γίνει εργαλείο μας σε μια πιο κυκλική προσέγγιση του φαγητού μας.

FB event: https://www.facebook.com/events/2678950245740022/?active_tab=about 

Εγγραφές συμμετοχής στην φόρμα: https://forms.gle/PNCnR4CDAP9e1ba49


Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2021

Σταφύλι επιτραπέζιο, από το χωράφι στο ράφι

Επιτραπέζια σταφύλια ολοκληρωμένης διαχείρισης, χωρίς κουκούτσι: 

-Λευκό, ποικιλία Superior. Τιμή: 1,90€ / κιλό 

-Κόκκινο, ποικιλία Crimson. Τιμή: 2,20€/ κιλό 

Παραγωγός Παπαδόπουλου Τάνια Μαρία, Κρύα Βρύση Πέλλας. 

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2021

Η αλληλεγγύη στους πυρόπληκτους συνεχίζεται

Δύο ακόμα φορτία με άλλες 32 κούτες στείλαμε στον Ερυθρό Σταυρό για τους πυρόπληκτους. 

Ευχαριστούμε όλες και όλους που βοηθήσατε!









Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2021

Αλληλεγγύη από εργαζόμενους στη Χαλκιδική

Ευχαριστούμε τους εργαζόμενους της επιχείρησης "Κρητικός" στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής για την όμορφη πρωτοβουλία αλληλεγγύης να  διαθέσουν ένα ποσό για τους πυρόπληκτους συμπολίτες μας επιλέγοντας τον συνεταιρισμό μας για τις αγορές των αναγκαίων αγαθών.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει!

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2021

Κύμα αλληλεγγύης στους πυρόπληκτους, από τον Βίος Coop!

Πριν 4 μέρες απευθύναμε στα μέλη και στους φίλους του συνεταιρισμού μας κάλεσμα για συγκέντρωση αναγκαίων ειδών για τους πυρόπληκτους. Η αλληλεγγύη του κόσμου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο: μέσα σε 2 μέρες συγκεντρώσαμε 20 τελάρα με υλικά, γεμίσαμε 2 αυτοκίνητα και χθες τα παραδώσαμε στον Ερυθρό Σταυρό.

Σήμερα μας ενημέρωσαν από τον Ερυθρό Σταυρό ότι υπάρχουν ακόμα ανάγκες, οπότε συνεχίζουμε την συλλογή ειδών μέχρι τις 19 Αυγούστου (τότε προγραμματίζεται να σταλεί το τελευταίο φορτίο).

Ευχαριστούμε όλες και όλους εσάς για την έμπρακτη αλληλεγγύη σας! Συνεχίζουμε!





Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

Συνεργασία με την Ηλιοδώρα ΚοινΣΕπ γυναικών

 Μια συνεργασία που τη θέλαμε και χαιρόμαστε για αυτήν! 

Σας παρουσιάζουμε την Ηλιοδώρα ΚοινΣΕπ γυναικών και τα υπέροχα φυσικά προϊόντα τους που ελπίζουμε να συνοδεύσουν το καλοκαίρι σας! 🌞

Ας γνωρίσουμε την Ηλιοδώρα:

✔️ Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Ηλιοδώρα ιδρύθηκε το 2015, απαρτίζεται από έξι μέλη και εδρεύει στο Καλαμπάκι της Δράμας.

✔️ Η παραγωγή των φυτικών καλλυντικών, γίνεται με παραδοσιακές συνταγές και με υψηλής ποιότητας πιστοποιημένα υλικά, που δεν περιέχουν συνθετικά χρώματα, αρώματα ή συντηρητικά.

✔️ Επενδύσεις γίνονται σε χημικές αναλύσεις και σε μηχανολογικό εξοπλισμό που εγγυώνται το προϊόν.


Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

Για την προστασία των εργαζομένων μας από τον καύσωνα


Την επόμενη εβδομάδα, για την προστασία των εργαζομένων μας από τον καύσωνα, οι παραγγελίες θα πραγματοποιούνται το χρονικό διάστημα 08:00-11:00 και οι παραδόσεις 08:00-12:00.

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2021

Εφαρμόστε τον νόμο και διαθέστε δημόσιες κοινόχρηστες βρύσες για δωρεάν πόσιμο νερό στους πολίτες!

Ανοικτή Επιστολή της Πρωτοβουλίας 62 φορέων και συλλογικοτήτων προς τους Δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια της περιοχής Θεσσαλονίκης.

Εφαρμόστε τον νόμο και διαθέστε δημόσιες κοινόχρηστες βρύσες για δωρεάν πόσιμο νερό στους πολίτες!

Οι παρακάτω αναφερόμενοι 62 φορείς και συλλογικότητες, που υπογράψαμε διακήρυξη και συμμετέχουμε στην πρωτοβουλία για τη συνεργατική διαχείριση του νερού της Θεσσαλονίκης από τους πολίτες, απευθυνόμαστε σήμερα στους Δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια της ευρύτερης περιοχής Θεσσαλονίκης, καλώντας τους να εφαρμόσουν τον νόμο και να διαθέσουν δημόσιες κοινόχρηστες βρύσες για δωρεάν πόσιμο νερό στους πολίτες.

Συγκεκριμένα, τους καλούμε να εφαρμόσουν τον Νόμο 4736/2020 (ΦΕΚ 200Α/20.10.2020) και ειδικότερα την παράγραφο 10 του άρθρου 4 (Μείωση της κατανάλωσης), που ορίζει:

«Για τον σκοπό της μείωσης της κατανάλωσης των πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης του Μέρους ΣΤ΄ του Παραρτήματος Ι, από την 1η Ιουλίου 2021, οι Ο.Τ.Α. Α΄ βαθμού, οι οποίοι διαθέτουν δίκτυο πόσιμου νερού, υποχρεούνται να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση πόσιμου νερού σε δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις και σε δημοτικές παιδικές χαρές, παρέχοντας κατάλληλη σήμανση στο κοινό που ενθαρρύνει τη χρήση επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων νερού, καθώς και να επεκτείνουν το δίκτυο με κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση πόσιμου νερού σε κοινόχρηστους χώρους συνάθροισης κοινού εντός των ορίων της αρμοδιότητάς τους».

Αυτή η Επι–Στροφή στις δημόσιες βρύσες είναι ένα από τα αποτελέσματα του μακροχρόνιου αγώνα των κινημάτων νερού στην Ευρώπη (αλλά και σε όλο τον κόσμο), που οδήγησε στην έκδοση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2019/904/ΕΕ, η οποία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση νερού σε χώρους συγκέντρωσης κοινού.

Κινήματα, φορείς, συλλογικότητες που υπογράφουν:

1. Κίνηση 136

2. “Αντιγόνη” - Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία

3. Green Wave Festival

4. Γυναίκες σε Δίκτυο

5. Δίκτυο Εθελοντικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης

6. Δίκτυο ΚοινΣΕπ Κεντρικής Μακεδονίας

7. Ενεργειακή Κοινότητα Θεσσαλονίκης - Κεντρικής Μακεδονίας

8. Ένωση συνεταιρισμών «Ένωση πολιτών για το Νερό»

9. Ένωση Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Κεντρικής Μακεδονίας “ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ”

10. Επανάχρηση Τώρα!

11. Κοινοπραξία Φορέων Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας “Τα πάντα RE”

12. ΚοινΣΕπ Agrodiaetus Nephoiptamenos – Αναγεννημένη Κουζίνα των Φτωχών

13. ΚοινΣΕπ BioHerbal Hellas

14. ΚοινΣΕΠ Bio-Riza

15. ΚοινΣΕπ Eco-Greece

16. ΚοινΣΕπ Ecoroutes

17. ΚοινΣΕπ Icons

18. ΚοινΣΕπ Olympus Aroma

19. ΚοινΣΕπ Pointplan

20. ΚοινΣΕπ SolidarIT

21. ΚοινΣΕπ Αργώ

22. ΚοινΣΕπ Δημιουργίες

23. ΚοινΣΕπ Δια Βίου Ανέλιξη

24. ΚοινΣΕπ Εργαστήρι χωρίς σύνορα

25. ΚοινΣΕπ Εσπερίδες

26. ΚοινΣΕπ Μυγδονία

27. ΚοινΣΕπ Περισυλλογή

28. ΚοινΣΕπ Σπείρα γης

29. ΚοινΣΕπ Υποστήριξη Κ.ΑΛ.Ο.

30. Κοινωνική βουλή της Τούμπας Θεσσαλονίκης

31. Κοινωνικός Καταναλωτικός Συνεταιρισμός Θεσσαλονίκης “Βίος Coop”

32. Κοινωνικός Χώρος “Οικόπολις”

33. Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας “UnivSSE Coop”

34. Οικολογία - Αλληλεγγύη

35. Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης

36. Οικολογικό Δίκτυο

37. Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου

38. Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων

39. Ομάδα kookoonari

40. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δημοτικής Ενότητας Τριανδρίας Δήμου Θεσσαλονίκης

41. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Δέλτα

42. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Θερμαϊκού

43. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Θέρμης

44. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού 2ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Θεσσαλονίκης

45. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού 3ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Θεσσαλονίκης (Άνω πόλη, Επταπύργιο)

46. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης

47. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Καλαμαριάς

48. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Νεάπολης – Συκεών

49. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Παύλου Μελά

50. Ομάδα πρωτοβουλίας Συνεταιρισμού νερού Δήμου Ωραιοκάστρου

51. Πανελλήνιος Σύλλογος Μεταπτυχιακών Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας

52. Παρατηρητήριο Οργανώσεων Κοινωνίας των Πολιτών Κεντρικής Μακεδονίας

53. Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ασσήρου “Φίλοι της Γης”

54. ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. – Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

55. Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος ευρύτερης περιοχής Λαγκαδά Θεσσαλονίκης

56. Συνεταιρισμός Κοινωνικής Διαχείρισης Αποβλήτων “Αναβίωσις”

57. Συνεταιρισμός νερού 1ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Θεσσαλονίκης (κέντρο πόλης)

58. Συνεταιρισμός νερού 4ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Θεσσαλονίκης (Τούμπα)

59. Συνεταιρισμός νερού 5ης Δημοτικής Κοινότητας Δήμου Θεσσαλονίκης (Χαριλάου, Ντεπώ, Φάληρο)

60. Συνεταιρισμός νερού Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου

61. Συνεταιρισμός νερού Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη (Πανόραμα, Πυλαία, Χορτιάτης)

62. Συνεταιρισμός νερού Αλληλεγγύης


Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2021

Ενδοοικογενειακή βία / Έμφυλη βία. Ενημερώσου, ζήτα βοήθεια και στήριξη ΑΜΕΣΑ

Ενδοοικογενειακή βία είναι ο τρόπος συμπεριφοράς, που εκδηλώνεται μέσα στην οικογένεια με άσκηση σωματικής, συναισθηματικής, ψυχολογικής ή σεξουαλικής βίας. Είναι ένας τρόπος ελέγχου, κυριαρχίας, που στόχο έχει να εκφοβίσει και να τρομάξει. Τι μπορεί να κάνει κανείς, όταν απειλείται από αυτή τη μορφή βίας; Να ζητήσει άμεσα βοήθεια για να προστατέψει τη ζωή του!

Η κοινωνία μας συγκλονίζεται από στυγερά εγκλήματα λόγω φύλου, αυτή είναι η έμφυλη βία, που αφορά κάθε διάκριση ή  βλαπτική συμπεριφορά ανθρώπου και συμβαίνει εξαιτίας του φύλου του ή του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Φτάνει ως την αφαίρεση ζωής, φτάνει στο έγκλημα. Η πιο τραγική αποτύπωση της έμφυλης βίας είναι αποτέλεσμα ενδοοικογενειακής βίας. Συμβαίνει ανά τον κόσμο μη γνωρίζοντας σύνορα, ηλικία, τάξη.

Το στυγερό έγκλημα πρόσφατα της νέας γυναίκας-μητέρας από το σύζυγό της είναι μια από αυτές τις τραγικές περιπτώσεις έμφυλης βίας, η γυναικοκτονία. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται από το 1972 στον ΟΗΕ. Στη χώρα μας υπάρχει κενό δικαίου όσο αφορά τη δολοφονία γυναικών με μοναδικό αίτιο το ίδιο τους το φύλο. Αυτή η παραδοχή, ότι γίνονται συχνά εγκλήματα κατά των γυναικών, λόγω φύλου, πρέπει να αντιμετωπίζεται ιδιαίτερα, για να βοηθήσει στη δημιουργία μιας κοινωνίας της ισότητας και του αλληλοσεβασμού των ανθρώπων και να σταματήσει να  αναπαράγει στερεότυπα, που στηρίζονται σε ιδιοκτησιακές σχέσεις μεταξύ των φύλων ή σε σχέσεις εξάρτησης. Γιατί αν δεν υπάρξει ισότητα μέσα στο σπίτι μας, δε θα υπάρξει ισότητα ούτε έξω από αυτό.  

Η αλλαγή του συστήματος δικαίου με τους όρους ουσιαστικής ισοτιμίας μεταξύ των φύλων, η παιδεία με γνώμονα την ισότητα των φύλων από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, η δημιουργία ακόμη περισσότερων μόνιμων δομών στήριξης των θυμάτων αλλά και καταπολέμησης της έμφυλης βίας, είναι θετικά βήματα για την κοινωνία της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης των φύλων, που σέβεται και υποστηρίζει την ανάπτυξη αυτόνομων και ελεύθερων πολιτών και όχι εξαρτημένων και υποταγμένων. Ας διεκδικήσουμε στην πράξη την ισοτιμία! 

Βίος Coop

Ιούλιος 2021 

______________________________________________

ΤΗΛΕΦΩΝΑ:

15900, Γραμμή SOS  κατά της κακοποίησης γυναικών

1056, Χαμόγελο του παιδιού (ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση)

197, Τηλεφωνική γραμμή άμεσης κοινωνικής βοήθειας για όλους (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης)  

100, Αστυνομία (Άμεση Δράση)

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2021

Προέλευση των προϊόντων στον Βίος Coop

Ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς μας όταν ιδρύσαμε τον Βίος Coop ήταν η απευθείας προμήθεια προϊόντων από τους παραγωγούς, αποφεύγοντας τους μεσάζοντες όπου αυτό είναι δυνατό, ώστε να κρατήσουμε τις τιμές όσο χαμηλότερα γίνεται. Βασικό μας μέλημα, επίσης, ήταν να προμηθευόμαστε όσο το δυνατό περισσότερα προϊόντα από συνεταιρισμούς, μικρούς ποιοτικούς παραγωγούς και δικαίου εμπορίου, αποφεύγοντας τους μεσάζοντες και τις μεγάλες πολυεθνικές και τις εταιρίες που δεν σέβονται το ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον. 

8 χρόνια μετά το άνοιγμα του καταστήματος, βασιζόμενοι στην εργασία φοιτητών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που έγινε το 2021 στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ “Strategic Partnership for AGRI-entrepreneurship and Eco Innovation ”, επεκτείναμε την έρευνά τους και μελετήσαμε την προέλευση των προϊόντων του συνεταιρισμού μας, ταξινομημένων σε 150 κατηγορίες, σε απόλυτη αναλογία με τον τζίρο που καλύπτει κάθε μία από αυτές και με τη σημασία τους στο βασικό καλάθι ενός νοικοκυριού.

Τα αποτελέσματα: 

α) Στη συντριπτική πλειονότητα (το 95,34%) των προϊόντων που προσφέρουμε υπάρχει η δυνατότητα επιλογής προϊόντων χωρίς μεσάζοντες. Μόνο το 4,66% των προϊόντων μας προσφέρονται αποκλειστικά από μεσάζοντες.

β) Στα προϊόντα του Βίος Coop υπάρχει η δυνατότητα επιλογής προϊόντος:

-60,6% από μεμονωμένους παραγωγούς, δηλαδή μικρούς παραγωγούς, οικογενειακές επιχειρήσεις, οικοτεχνίες, κ.α.

-22% από συνεταιρισμούς 

-10% από ιδιωτικές εταιρείες

-2,6% δίκαιου εμπορίου. 

Το υπόλοιπο 4,6% προέρχεται από μεσάζοντες.

Μετά από 8 χρόνια, συνεχίζουμε σταθερά όπως ξεκινήσαμε.


Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2021

Γενική Συνέλευση των μελών του Βίος Coop, 16.6.2021

Χθες, Τετάρτη 16.6.2021, έγινε η Γενική Συνέλευση των μελών του Βίος Coop, που είναι το ανώτατο όργανο του Συνεταιρισμού μας. Τα μέλη της ενέκριναν την εγγραφή 10 νέων μελών στο συνεταιρισμό (φτάσαμε αισίως τα 440 μέλη), τον Διοικητικό και Οικονομικό Απολογισμό και την έκθεση του Εποπτικού Συμβουλίου. 

Είμαστε χαρούμενοι γιατί και στο οικονομικό και στο πολιτικό - κοινωνικό σκέλος το 2020 έκλεισε με θετικό πρόσημο για τον Βίος. 

Συνεχίζουμε, για 8η χρονιά να «παίρνουμε την τροφή μας στα χέρια μας». Στην προσπάθειά μας αυτή σας θέλουμε όλες και όλους μαζί μας, ως καταναλωτές, ως υποστηρικτές ή ως νέα μέλη στον συνεταιρισμό!


Σάββατο, 29 Μαΐου 2021

Ο Βίος Coop στην Πανελλαδική Μέρα Δράσης κατά της καύσης απορριμμάτων

Ο Βίος Coop συμμετείχε με την Ένωση Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Κεντρικής Μακεδονίας "ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ" στο πρώτο πανελλαδικά συντονισμένο «ΟΧΙ στην Καύση Απορριμμάτων», που εκφράστηκε σήμερα (29.5.2021) και στη Θεσσαλονίκη με συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο και πορεία προς το Δημαρχείο, η οποία διοργανώθηκε από την Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή δημοτικών σχημάτων, σωματείων, οικολογικών και κοινωνικών συλλογικοτήτων και με τους ήχους του μουσικού σχήματος «Κρουστόφωνο».

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2021

Πανελλαδική Μέρα Δράσης κατά της καύσης απορριμμάτων, Σάββατο 29.5.2021

Ο Βίος Coop και η Ένωση Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Κεντρικής Μακεδονίας "ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ" στηρίζει και συμμετέχει στην Πανελλαδική Μέρα Δράσης κατά της καύσης απορριμμάτων, που θα πραγματοποιηθεί σε όλη την Ελλάδα το Σάββατο 29 Μαΐου 2021, ώρα 12:00 το μεσημέρι (Θεσσαλονίκη: στον Λευκό Πύργο).

Η μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και κομποστοποίηση των αστικών στερεών απορριμμάτων και όχι η καύση και ταφή τους, δεν αποτελούν απλά συστατικό στοιχείο της ΚΑΛΟ, αλλά είναι και το κύριο αντικείμενο δραστηριότητας πολλών φορέων ΚΑΛΟ.

Διοργάνωση: Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης Ενάντια στην Καύση Απορριμμάτων.

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2021

Ανοιχτή επιστολή δεκάδων φορέων ΚΑΛΟ προς την κυβέρνηση: Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία πρέπει να έχει κεντρικό ρόλο στο Ελληνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας

Οι υπογράφουσες συλλογικότητες της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, φορείς υποστήριξης της Κ.ΑΛ.Ο καθώς και οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών θα θέλαμε με την παρούσα επιστολή - που συντάχθηκε με πρωτοβουλία του «Παρατηρητηρίου Θεσμικών Εξελίξεων για τους Συνεταιρισμούς και την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία» - να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας σχετικά με την απουσία διαλόγου με τους φορείς Κ.ΑΛ.Ο στον σχεδιασμό και την υιοθέτηση του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας όσο και για την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο ρόλο που μπορεί και πρέπει να παίξει η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία στην υγιή, δίκαιη, πράσινη και ανθεκτική ανάκαμψη.

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021

Συμπαράσταση στον αγώνα των εργαζομένων και των μελών του ΚΕΘΕΑ

 

"Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας στον αγώνα των εργαζομένων και των μελών του ΚΕΘΕΑ, για το απαράδεκτο και οπισθοδρομικό σχέδιο νόμου που προωθείται, που καταργεί το πανελλαδικά εθνικά και διεθνώς αναγνωρισμένο θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης από την χρήση που ακολουθείται, που βασίζεται στο αυτοδιοίκητο, στην κοινότητα, στον εθελοντισμό, στην αλληλεγγύη και την κοινωνική επανένταξη μέσα από την παραγωγική διαδικασία.

Η μετατροπή του ΚΕΘΕΑ σε έναν γραφειοκρατικό οργανισμό, κεντρικά ελεγχόμενο από το διορισμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση έμμισθο όργανο διοίκησης, αποτελεί πλήγμα εν μέσω κρίσης και πανδημίας στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εξαρτήσεις".

Ψήφισμα Ανοιχτού ΔΣ του Βίος Coop, 16.4.2021


Πέμπτη, 15 Απριλίου 2021

Γεωγραφική κατανομή των συνεργαζόμενων παραγωγών και συνεταιρισμών του Βίος Coop

 Στον Βίος Coop εφαρμόζουμε την τοπικοποίηση στην πράξη. Επιλέγουμε παραγωγούς (προμηθευτές και συνεταιρισμούς) από όσο πιο κοντά στην Θεσσαλονίκη είναι δυνατό. Έτσι, μειώνουμε το οικολογικό αποτύπωμα των προϊόντων μας, ενώ έχουμε και μια πιο κοντινή σχέση με τους συνεργαζόμενους παραγωγούς μας. Ταυτόχρονα, μειώνουμε το κόστος μεταφοράς και τις τιμές, στηρίζοντας ποιοτικούς παραγωγούς και συνεταιρισμούς σε όλη την Ελλάδα. 

Γεωγραφική κατανομή των παραγωγών-προμηθευτών του Βίος Coop, 2021:

81% από τη Βόρεια Ελλάδα

65% από την Κεντρική Μακεδονία

40% από τον νομό Θεσσαλονίκης


Γεωγραφική κατανομή των συνεργαζόμενων συνεταιρισμών του Βίος Coop, 2021:

71% από τη Βόρεια Ελλάδα

45% από την Κεντρική Μακεδονία

27% από τον νομό Θεσσαλονίκης


Τετάρτη, 7 Απριλίου 2021

Πρώτη Γενική Συνέλευση της ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ

Η πρώτη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας Κεντρικής Μακεδονίας «ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ», πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά την Κυριακή 28 Μαρτίου 2021.

Συμμετείχαν 14 από τα 15 ιδρυτικά μέλη της Ένωσης (μεταξύ των οποίων και ο Βίος Coop).

Πραγματοποιήθηκαν εκλογές των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και του Εποπτικού Συμβουλίου και εκλέχθηκαν:

Για το ΔΣ:

Πρόεδρος: Κώστας Νικολάου, Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κ.ΑΛ.Ο. “UnivSSECoop”

Αντιπρόεδρος: Πόπη Σουρμαΐδου, ΚοινΣΕπ Σπείρα Γης

Γραμματέας: Σοφία Κυπριανίδου, ΚοινΣΕπ Εργαστήρι Χωρίς Σύνορα 

Αναπληρωτής Γραμματέας: Λάζαρος Αγγέλου, Κοινοπραξία Φορέων Κ.ΑΛ.Ο. “ΤΑ ΠΑΝΤΑ RE-”

Ταμίας: Λία Παπαδράγκα, ΚοινΣΕπ Ecoroutes.

Για το ΕΣ:

Πρόεδρος: Άσπα Παπαφιλίππου, Κοινωνικός Καταναλωτικός Συνεταιρισμός Θεσσαλονίκης “Βίος Coop”

Αντιπρόεδρος: Ελένη Παπαθεοδοσίου, ΚοινΣΕπ Δημιουργίες

Γραμματέας: Αρετή Ρουμπιέ, ΚοινΣΕπ Υποστήριξη ΚΑΛΟ

Έγινε ομόφωνα αποδοχή 9 νέων μελών στην Ένωση με τον συνολικό αριθμό μελών να είναι πλέον 24. Αναπτύχθηκε διάλογος με τη συμμετοχή όλων και ομόφωνα αποφασίσθηκε ο προγραμματισμός δράσεων για το 2021.

Περισσότερα στον ιστότοπο της ΕΝ ΚΑΛΟ ΚΕΜ: http://www.enkalokem.gr/

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021

Στη μνήμη του Λάζαρου Αγγέλου

Έφυγε από τη ζωή ο φίλος και συναγωνιστής Λάζαρος Αγγέλου.

Έδωσε όρθιος, αξιοπρεπής και με γενναιότητα τον αγώνα του με τον καρκίνο, με τον ίδιο τρόπο που έζησε. Μέχρι την τελευταία στιγμή ήταν σταθερά στην πρώτη γραμμή, έχοντας αφιερώσει κυριολεκτικά τη ζωή του στα κοινωνικά κινήματα και ιδιαίτερα στο κίνημα του συνεργατισμού.

Ήταν πρωτεργάτης στην ίδρυση και βασικός πυλώνας στη διακυβέρνηση πολλών συνεργατικών εγχειρημάτων, μεταξύ αυτών και της ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. και του κοινωνικού καταναλωτικού συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης “Βίος Coop”.

Οι συναγωνιστές του θα καλύψουμε συλλογικά το κενό που αφήνει. Θα ζει μέσα από τους αγώνες μας.

Καλό σου ταξίδι Λάζαρε ….

ΥΓ: Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών, η κηδεία του θα γίνει σε κλειστό, οικογενειακό κύκλο. Επιθυμία της οικογένειας είναι αντί για στεφάνια να στηριχθεί το έργο του Ελληνικού Παιδικού Χωριού, μέσω κατάθεσης στους τραπεζικούς λογαριασμούς:

ΕΘΝΙΚΗ

212/29604190

GR1501102120000021229604190

BIC:ETHNGRAA


EUROBANK

0026-0232-52-0100436403

GR7802602320000520100436403

BIC:EFGBGRAA


ALPHA BANK

701-002101-162926

GR8101407010701002101162926

BIC:CRBAGRAAXXX


ΠΕΙΡΑΙΩΣ

5238-003332-696

GR7801722380005238003332696

BIC:PIRBGRAA


Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2021

Παρουσίαση του Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Εισήγηση του Θεολόγου Βλάχου (κοινωνικός λειτουργός, αν. προϊστάμενος καταφυγίου θυμάτων έμφυλης βίας ΕΚΚΑ) στην e-εκδήλωση για τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας που διοργάνωσε ο Βίος Coop στις 10 Μάρτη 2021.

Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ε.Κ.Κ.Α.) είναι Ν.Π.Δ.Δ. και έχει έδρα την Αθήνα. Υπάγεται στον έλεγχο του Υπουργείου Εργασίας, και Κοινωνικών Υποθέσεων.

ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΚΚΑ:

Συντονισμός του δικτύου παροχής υπηρεσιών κοινωνικής στήριξης σε άτομα, οικογένειες, πληθυσμιακές ομάδες που περιέρχονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Άτομα, οικογένειες και πληθυσμιακές ομάδες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ενδοοικογενειακής βίας, παραμέλησης, εγκατάλειψης, φυγής από το σπίτι, κακοποίησης, έντονης συναισθηματικής φόρτισης, αδυναμία κάλυψης των βασικών αναγκών διαβίωσης τους ή όταν αντιμετωπίζουν κοινωνικούς κινδύνους που προέρχονται από φυσικές καταστροφές ή από ατυχήματα με μεγάλο αριθμό θυμάτων.  

Γνωμοδότηση στο Υπουργείο για θέματα πολιτικών Κοινωνικής Πρόνοιας και την πιστοποίηση των εθελοντικών φορέων ΜΚΟ, μελέτη, ανάπτυξη, εφαρμογή, παρακολούθηση και αξιολόγηση δράσεων και υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας και αλληλεγγύης και προώθηση του δημόσιου διαλόγου για ζητήματα κοινωνικής πρόνοιας. 

Διασύνδεση, συνεργασία, συντονισμός, στήριξη και προβολή του Δικτύου των Υπηρεσιών Κοινωνικής Φροντίδας.

Παροχή επείγουσας ψυχολογικής και κοινωνικής στήριξης για καταστάσεις έκτακτης κοινωνικής ανάγκης, ενημέρωση για τις παροχές και τις υπηρεσίες πρόνοιας και διασύνδεση και διευκόλυνση της πρόσβασης στο Δίκτυο Υπηρεσιών Κοινωνικής Φροντίδας, Προστασίας και Αλληλεγγύης.

ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΟΧΟΣ

Γονείς που χρήζουν ενημέρωσης και στήριξης για θέματα που αφορούν τα παιδιά τους .

Παιδιά και έφηβοι που βρίσκονται σε κίνδυνο, παραμελούνται είτε είναι θύματα βίας, παράνομης διακίνησης – εμπορίας (trafficking), εγκατάλειψης κ.α.

Οικογένειες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή κρίσης ή κοινωνικού αποκλεισμού κ.α.

Γυναίκες και τα παιδιά τους θύματα ενδοοικογενειακής βίας, κακοποίησης, διακίνησης – εμπορίας (trafficking), εγκατάλειψης, διακρίσεων, εγκληματικών πράξεων κ.α.

Γυναίκες μόνες με παιδιά σε κατάσταση κρίσης, φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

ΑμΕΑ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης θύματα διακρίσεων ή κοινωνικού αποκλεισμού που χρήζουν ενημέρωσης, ψυχολογικής και κοινωνικής στήριξης.

Ηλικιωμένοι που βρίσκονται σε κίνδυνο ή κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή κρίσης.

Άτομα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω φυσικών καταστροφών ή ατυχημάτων.

Ξενώνας για γυναίκες  - θύματα βίας ΕΚΚΑ Θεσσαλονίκη

Η πράξη «Αναβάθμιση Ξενώνα για γυναίκες – θύματα βίας Ε.Κ.Κ.Α Θεσσαλονίκης», εντάσσεται στον Άξονα Προτεραιότητας “Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας –ΕΚΤ” του Ε.Π. “Κεντρική Μακεδονία 2014-2020” και συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο).

Το έργο υλοποιείται με ευθύνη του Ε.Κ.Κ.Α. στη βάση Προγραμματικής Συμφωνίας με τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. Έχει ως αντικείμενο την λειτουργία Ξενώνα για γυναίκες – θύματα βίας σε όλες τις μορφές ή / και πολλαπλών διακρίσεων (π.χ. μετανάστριες, πρόσφυγες, μονογονείς, ΑμεΑ, κ.λπ.), σε κτιριακή υποδομή στο νομό Θεσσαλονίκης, δυναμικότητας 20 κλινών. 

Στο πλαίσιο του έργου, επιγραμματικά, παρέχεται στις γυναίκες ψυχοκοινωνική και συμβουλευτική στήριξη, με ενισχυμένη εφαρμογή δράσεων, όπως:

εκμάθηση γλώσσας, 

δημιουργική απασχόληση παιδιών, 

ενισχυτική διδασκαλία,

υποστήριξη στον μητρικό ρόλο, 

συμβουλευτική για προώθηση στην απασχόληση, 

συστηματοποιημένη παρακολούθηση μετά την αποχώρηση / follow-up κ.α.).

Παροχή φύλαξης για διασφάλιση προστασίας σε συνθήκες καταφυγίου.

Παροχή συνεχούς φροντίδας για διασφάλιση κλίματος ασφάλειας και λειτουργικότητας.

Αναλυτικότερα, στόχος του Ξενώνα είναι να παρέχει στις γυναίκες και στα παιδιά τους φιλοξενία, και πολλαπλή στήριξη από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό καθώς και την υποστήριξη για την ένταξή τους στην αγορά εργασίας, όταν απαιτείται. Κατά τη διάρκεια της προσωρινής παραμονής των γυναικών στους Ξενώνες, παρέχεται στέγη, διατροφή, ιματισμός, ιατροφαρμακευτική και υγειονομική φροντίδα σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη σε ατομικό, ομαδικό και οικογενειακό επίπεδο, δημιουργική απασχόληση για τα παιδιά των φιλοξενουμένων, εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας τόσο στις γυναίκες, όσο και στα παιδιά τους, ενισχυτική διδασκαλία για την μελέτη των σχολικών μαθημάτων και νομική καθοδήγηση σε συνεργασία με ΚΕΘΙ και άλλους φορείς. Επιπλέον, στις φιλοξενούμενες και τα παιδιά τους παρέχονται υπηρεσίες κοινωνικής στήριξης στο πλαίσιο της εκάστοτε εφαρμοζόμενης κρατικής κοινωνικής πολιτικής και διασυνδέονται με αρμόδιους φορείς ώστε να επιτευχθεί, το συντομότερο δυνατόν η κοινωνική τους επανένταξη.

Ωφελούμενες από την παρέμβαση είναι οι γυναίκες που έχουν υποστεί και υφίστανται βία σε όλες τις μορφές ή / και πολλαπλές διακρίσεις (π.χ. μετανάστριες, πρόσφυγες, μονογονείς, ΑμεΑ, άνεργες κ.λπ.) με τα παιδιά τους οι οποίες χρήζουν φιλοξενίας στους Ξενώνες. Σημειώνεται ότι δεν τίθεται κατ' αρχήν περιορισμός ως προς τη ΕΘΝΙΚΌΤΗΤΑ, Θρήσκευμα και γεωγραφική προέλευση των ωφελούμενων  γυναικών.

Ο Ξενώνας Φιλοξενίας λειτουργεί, ολόκληρο το24ωρο, Σαββατοκύριακα και αργίες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και μέχρι σήμερα έχει εξυπηρετήσει ήδη περισσότερες από 130 γυναίκες με τα παιδιά τους.

Τηλέφωνα επικοινωνίας:

Τηλεφωνική Γραμμή Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας  197 

Κέντρο Κοινωνικής Στήριξης Θεσσαλονίκη 2310471101

Τηλεφωνική Γραμμή SOS (ΓΓΟΠΙΦ) 15900

___________________________

Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο ΥouTube.


Παρουσίαση του ντοκιμαντέρ «Το Παγόβουνο»

Εισήγηση του Μάνου Παπαδάκη (σκηνοθέτης) στην e-εκδήλωση για τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας που διοργάνωσε ο Βίος Coop στις 10 Μάρτη 2021.

Μεγάλωσα και εγώ μέσα σε ένα περιβάλλον όπου ο άνδρας ήταν η κολώνα του σπιτιού, έπρεπε να ελέγχει και να προγραμματίζει τα πάντα και όλοι έπρεπε να παίρνουν την άδειά του! Αυτή η αίσθηση εξουσίας, κάτι σαν το χαρτονόμισμα δηλαδή, που η αξία του αναγνωρίζεται “άμα τη εμφανίσει”, μου άρεσε, και μάλιστα την πλήρωσε μια συμμαθήτριά μου τότε. Όταν εκείνη αντέδρασε, εγώ κατουρήθηκα πάνω μου, αλλά η δασκάλα μας της είπε ότι “έτσι είναι τα αγόρια” και εκεί τελείωσε το θέμα. Έτσι λοιπόν πήρα το μήνυμα ότι κάνουμε ότι γουστάρουμε και μπήκα στην ενηλικίωση με την υποστήριξη της παρέας, που όχι μόνο έκανε τα ίδια, αλλά είχε βρει και τρόπους για να μην έχει συνέπειες και αυτό ήταν μαγκιά.

Γιατί έτσι είναι τα αγόρια…

Αφού όμως “έτσι είναι τα αγόρια”, όποιος ΔΕΝ συμπεριφερόταν έτσι… τι ήταν? Οπότε σκέψου τώρα τι αντιδράσεις θα προκαλούσε να έδειχνα ευαισθησία σε ζητήματα αποδοχής και συγκατάθεσης. Θα γινόμουν τουλάχιστον περίγελος στην γειτονιά. Θα ήμουν ο “φλώρος”, ο “λελές”, ο “γυναικωτός”, η “αδελφή” και για κάποιους μεγαλύτερους που μπορούσαν να βρίζουν, το “πουστράκι”.

 

Έτσι λοιπόν, μεγαλώσαμε με τον φόβο μην μας ταυτίσουν με την γυναίκα, που στο συλλογικό μας ασυνείδητο φαινόταν πια κάτι άσχημο, πονηρό, φτηνό και κακό!

Μεγαλώναμε με τον φόβο της απόρριψης δηλαδή.

Από την άλλη, άκουγα την μάνα μου να συμβουλεύει τις αδελφές μου να μην βάφονται έντονα, να μην κυκλοφορούν αργά, να μην κυκλοφορούν μόνες, να μην κυκλοφορούν σε υποφωτισμένους δρόμους και να μην φοράνε κολλητά και κοντές φούστες γιατί προκαλούν! Ήταν και η εποχή των “δράκων” και του Παπαχρόνη βλέπετε, που ένα μεγάλο ποσοστό έριχνε το φταίξιμο στα θύματα. Την άκουγα επίσης να τις συμβουλεύει να μην ρωτάνε, να μην αντιμιλάνε, να έχουν το κεφάλι σκυμμένο και να μην κοιτάνε στα μάτια, γιατί αν συμβεί κάτι αυτές θα φταίνε.

Έτσι λοιπόν μεγάλωναν και εκείνες με τον φόβο να μην τις κλέψουν, να μην τις βιάσουν και να μην τις σκοτώσουν, αλλά και αν συμβεί, να ξέρουν ότι ο κόσμος θα σκεφτεί ότι πήγαιναν γυρεύοντας και ότι θα τις αντιμετωπίσουν ως “εύκολες”, ως “τσούλες”, ως “πουτάνες”.

Μεγάλωναν και αυτές, με τον φόβο της απόρριψης δηλαδή.

Έτσι, μάθαμε να έχουμε την προσοχή μας στραμμένη στους άλλους. Να ανησυχούμε για το τι θα σκεφτούν, τι θα πουν και πώς θα μας κρίνουν.

Μεγαλώσαμε με ενοχές, με ντροπή, με την αγωνία να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες εντυπώσεις στο κοινωνικό μας περιβάλλον και να κάνουμε τα πάντα για να τις προστατέψουμε.

Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να υποκρινόμαστε και να κρατάμε απόσταση, ενώ είχαμε ανάγκη να είμαστε ο εαυτός μας και να αγαπηθούμε.

Για τους περισσότερους άνδρες, αυτός ο ρόλος, έγινε η ¨πανοπλία¨ τους. Ακόμα και σε εκείνες τις περιπτώσεις που είναι ξεκάθαρο και αντιλαμβάνονται την αδικία που προκαλεί η συμπεριφορά τους, προτιμούν να φερθούν όπως ξέρουν, αφού είναι καλά βολεμένοι και εξυπηρετούνται τα προνόμιά τους.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι η πατριαρχία είναι ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που έχει διαβρώσει τον τρόπο που ο άνδρας σκέφτεται και φέρεται στον εαυτό του και τους άλλους. Δεν είναι απλά ένα πρόβλημα συμπεριφοράς προς την γυναίκα. Είναι προβληματική η ίδια του η ύπαρξη και σήμερα είναι η ευκαιρία να μπουν τα ερωτήματα στο τραπέζι.

Για πόσο ακόμα θα φοράει πανοπλία?

Για πόσο ακόμα θα υποκρίνεται?

Για πόσο ακόμα θα είναι άδικος?

Για πόσο ακόμα θα φοβάται?

Για πόσο ακόμα θα είναι δυστυχισμένος?

Το ντοκιμαντέρ

Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε για να προκαλέσει αυτόν τον προβληματισμό. Το ζητούμενο ήταν, και είναι πάντα στα έργα μου, να ξαναδούμε τα λογικά ερωτήματα για τα οποία βρίσκει κανείς μόνο παράλογες απαντήσεις. Μια από αυτές, είναι ότι οι άνδρες έχουμε δικαιώματα και προνόμια, όχι επειδή τα κατακτήσαμε, αλλά επειδή είμαστε απλά άνδρες. Επειδή έτυχε δηλαδή, να έχουμε γεννηθεί με αυτό το φύλο. Μια τεράστια αδικία που εισπράττουν τόσο οι γυναίκες στην καθημερινότητά τους, όσο και άντρες που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους προς αυτές. Η τοξική αυτή αρρενωπότητα δηλαδή, που συχνά εκφράζεται με επίδειξη εξουσίας στο σπίτι, στην δουλειά, στην διασκέδαση, στο φλερτ, ακόμα και στον δρόμο, έτσι, χωρίς λόγο, απλά επειδή μπορούν και δεν θα έχουν συνέπειες.

Οφείλω να είμαι ειλικρινής και θα πρέπει να ονομάσω την συμπεριφορά αυτή ως αυτό που είναι και όχι ως αυτό που αντέχουμε οι άνδρες σήμερα να ακούμε. Δεν είναι λοιπόν, ούτε μαγκιά, ούτε έτσι είναι οι άνδρες, ούτε έτσι κάνουν όλοι, ούτε είναι στο αίμα τους, είναι ξεκάθαρα κακοποίηση. Οι άνδρες που φέρονται με αυτό τον τρόπο στην πράξη προσπαθούν να κρατήσουν την θέση τους στην αγέλη όπου νιώθουν δυνατοί, να ταΐσουν την χαμηλή τους αυτοεκτίμηση και την αίσθηση κατωτερότητας που δημιουργήθηκε όταν ήταν παιδιά και συνεχίζεται μέχρι και την ενήλικη ζωή τους. Χωρίς καμία διάθεση για αυτοκριτική και ενσυναίσθηση, χωρίς διάθεση για συνεργασία και αλλαγή, το καταπιεσμένο αυτό παιδί, προσπαθεί με νύχια και δόντια να αποδείξει ότι είναι γνήσιος άντρας, ¨παλαιάς κοπής¨, που τιμά τους προγόνους του, ακόμα και αν έχουν κάνει αίσχη, δεν αλλάζει γνώμη, ακόμα και αν καταλαβαίνει πόσο λάθος είναι, και χρησιμοποιεί την δύναμή του, ακόμα και όταν καταλαβαίνει ότι η αντίδραση αυτή είναι υπερβολική.

Αναπαράγει, δηλαδή, το στερεότυπο.   

Στο “Παγόβουνο” προσπαθήσαμε να δείξουμε τον μηχανισμό που διαμορφώνει το περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνεται η “καλλιέργεια” αυτή.

Στην θρησκεία, στην οικογένεια, στο σχολείο, στα παιχνίδια, στις ταινίες και τα βιβλία, στις παρέες, παντού υπάρχει, φανερά ή κρυφά, η πατριαρχική καθοδήγηση, το προβληματικό πρότυπο. Μια πλύση εγκεφάλου που έχει σαν  αποτέλεσμα μια μόνιμη και διαρκή αντιπαλότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και τελικά την διαμόρφωση του αυριανού θύτη και θύματος.

Αυτό που γίνεται σήμερα με τις τόσες αποκαλύψεις με κάνει να νιώθω θλίψη, με κάνει όμως και αισιόδοξο για το ότι υπάρχει το θάρρος που χρειάζεται να βγουν όλα στην φόρα. Να σπάσει το απόστημα και να αρχίσουν οι πληγές να κλείνουν.

Αν θα ανοίξουν άλλες? Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις. Οι αλλαγές σε τόσο βαθειά ριζωμένα προβλήματα δεν γίνονται ούτε εύκολα, ούτε γρήγορα, ούτε ανώδυνα.

Όσες δομές υποστήριξης γυναικών να δημιουργηθούν, όσο μεγάλη διάσταση και να πάρει το θέμα, αν δεν αλλάξουμε εμείς οι άνδρες, δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα επί της ουσίας. Ίσως μόνο να αλλάξει μορφή η καταπίεση. Γι΄ αυτό λέω ότι κακός παρουσιάζεται ως πρόβλημα των γυναικών. Το πρόβλημα είναι των ανδρών. Είναι μία μάχη για να διώξουμε τον φόβο που προκαλεί μίσος. Δεν είναι μια μάχη εναντίων τους, αλλά ενάντια σε μια συμπεριφορά τους. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και αυτόματα θα αλλάξει η σχέση που έχουμε με τις γυναίκες.

___________________________

* Το σενάριο για το ντοκιμαντέρ “Το ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ”, με θέμα την έμφυλη βία και την κουλτούρα του βιασμού, έχουν γράψει η Μαρία Σαράντη και η Πηνελόπη Σεδίκου, ενώ η σκηνοθεσία έγινε από τον Μάνο Παπαδάκη. Το ντοκιμαντέρ είναι ελεύθερο για θέαση εδώ.

** Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο ΥouTube.


Η θέση της γυναίκας στις κοινότητες των Ζαπατίστας στην Τσιάπας του Μεξικό

Εισήγηση του Λεωνίδα Οικονομάκη (διδάκτωρ κοινωνικών και πολιτικών επιστημών) στην e-εκδήλωση για τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας που διοργάνωσε ο Βίος Coop στις 10 Μάρτη 2021.

Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.

Η αλήθεια είναι ότι όταν με κάλεσε ο Φοίβος, δίστασα λίγο, από ακαδημαϊκή ανασφάλεια ίσως, γιατί δεν έχω ασχοληθεί ακαδημαϊκά με το ζήτημα των γυναικών στις κοινότητες των Ζαπατίστας.

Ακαδημαϊκά, με την έννοια του διαλόγου θεωρίας και έρευνας, γιατί στις κοινότητες έχω πραγματοποιήσει μακροχρόνια έρευνα πεδίου απλά τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα δεν ήταν ακριβώς αυτά. Παρόλαυτά ο Φοίβος με έπεισε να έρθω να μιλήσω, περισσότερο εμπειρικά, παρά θεωρητικά.

Προσωπικά, έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τις ιθαγενείς Μάγιας της πολιτείας Τσιάπας που ανήκουν στις Βάσεις Υποστήριξης του Εσέταέλεένε-EZLN (είτε είναι Τσοτσίλες, είτε είναι Τοχολαμπάλες, Τσελτάλες, Τσόλες ή άλλων εθνοτήτων).

Έχουν υπάρξει δασκάλες μου, και δεν το λέω με τη μεταφορική έννοια του “έμαθα πολλά από τον αγώνα τους” κλπ. Ισχύει και αυτό αλλά έχουν υπάρξει δασκάλες μου και κυριολεκτικά: Κατά τη διάρκεια της έρευνας πεδίου μου, φοίτησα στο Αυτόνομο Αντάρτικο Κέντρο Ισπανικών και  Γλωσσών Μάγιας, στο καρακόλ του Οβεντίκ και δασκάλες μου ήταν η Ινές, η Γιολάντα, η Παλόμα. Επίσης, με τον καιρό έγιναν και φίλες μου, και όχι μόνο αυτές αλλά και άλλες προμοτόρας/προωθήτριες/διευκολύντριες της ζώνης Λος Άλτος. Πέρα από το καρακόλ τις έχω επισκεφτεί στα σπίτια τους, στις κοινότητές τους, και με κάποιες απο αυτές αναπτύξαμε και μια φιλία που κρατάει ακόμα. Είναι από αυτές τις σχέσεις που δημιουργούνται όταν κάποιος επιλέγει εθνογραφικές μεθόδους για να απαντήσει στα ερωτήματά του.

Ζώντας στο καρακολ, όπου υπάρχει και σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο οποίο και μένουν τα παιδιά για όσο διαρκεί η σχολική χρονιά, είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω και την παρουσία νεαρών μαθητριών, που αργότερα έγιναν προμοτόρας, κατά την παραμονή τους στο σχολείο, αλλά και τις σχέσεις τους με τα αγόρια συμμαθητές τους. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, θα σας πω μια ιστορία που παρακολούθησα πολλές φορές στο καρακόλ, αλλά μου έκανε περισσότερο εντύπωση σε μια κοινότητα. Φιλοξενήθηκα στα πλαίσια του Μικρού Ζαπατίστικου Σχολείου στο σπίτι μιας οικογένειας, σε μια μικρή κοινότητα Τσόλ, στο βορρά της ζούγκλας Λακαντόνα, κοντά στο Παλένκε. Η κοινότητα ονομάζονταν Μαλβίνας, αλλά δεν υπήρχε ούτε Θάτσερ, ούτε εισβολή, αλλά ούτε και... Μαραντόνα. Μαζί μου ήταν και ένας νεαρός Ζαπατίστα που μετέφραζε από τα ισπανικά στα τσολ και αντίστροφα, γιατί εγώ δε μιλούσα Τσολ και η οικογένεια δε μιλούσε Ισπανικά: μετά από ένα γεύμα, ο 70χρονος παππούς της οικογένειας περίμενε τη σειρά του δίπλα στο λάστιχο που έτρεχε νερό για να πλύνει το πιάτο του,  όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και εγώ μαζί τους. Μου έκανε εντύπωση, και ρώτησα το συνοδό μου. Αυτός μου είπε το εξής: αυτοί είναι παλιάς νοοτροπίας, εμείς ΚΑΙ μαγειρεύουμε και πλένουμε με τις συντρόφισσες. Ισχύει, το έχω δει να συμβαίνει στο σχολείο του Οβεντίκ: κάθε μέρα άλλος μαθητής ή μαθήτρια αναλαμβάνει το μαγείρεμα για όλους, άλλοτε κορίτσι άλλοτε αγόρι. Αυτό, είναι επίτευγμα του Ζαπατισμού.

Ένα άλλο επίτευγμα του Ζαπατισμού είναι το γεγονός ότι οικογένειες από απομακρυσμένες κοινότητες στέλνουν τα κορίτσια τους για να μείνουν δυο και τρείς μήνες σε μεικτό σχολείο, στο Οβεντίκ, μαζί με άγνωστά τους αγόρια. Αυτό θα ήταν αδιανόητο χωρίς το Ζαπατισμό, όπως είναι αδιανόητο και σε μη-ζαπατίστικες κοινότητες της Τσιάπας- μην ξεχνάμε ότι η περιοχή έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά γυναικοκτονιών στη χώρα.

Για να γίνει όμως κατανοητό αυτό που θα πω όμως, θα πρέπει να κατανοήσετε το πλαίσιο.  Οι γυναίκες Ζαπατίστας έχουν υποστεί τετραπλή καταπίεση:

-ως αποικιοκρατούμενες

-ως ιθαγενείς

-ως γυναίκες

-και ως καμπεσίνας/αγρότισσες

Και αυτή η τετραπλή καταπίεση υπάρχει αιώνες, τουλάχιστον πέντε, από τη στιγμή που ο Diego de Mazariegos κατέκτησε το Χόβελ, τον “τόπο” δηλαδή “ανάμεσα στα σύννεφα” όπως ονόμαζαν και ονομάζουν ακόμα οι Μάγιας την περιοχή, και το μετονόμασε σε Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, “Άγιο Χριστόφορο”  – σαν τον Κολόμβο- “των Σπιτιών” δηλαδή.

Από τότε, οι coletos, οι -συνήθως- λευκοί, πλούσιοι κάτοικοι του Σαν Κριστόμπαλ δηλαδή, αλλά και των άλλων πόλεων της Πολιτείας καταπιέζουν τις γυναίκες αυτές, με τρόπους κοντινούς στους φεουδαρχικούς:

Μέχρι και το δικαίωμα τις πρώτης νύχτας υπήρχε στην Τσιάπας μέχρι και λίγες δεκαετίες πριν την εξέγερση,

Για να καταλάβετε, στις κοινότητες των ιθαγενών, ακόμα και σε αυτές που σήμερα είναι Ζαπατίστικες, μια γυναίκα τη μέρα του γάμου της “ανταλλάσσονταν” ουσιαστικά με μια καλή αγελάδα.

Επίσης, ακόμα και πριν την κατάκτηση, δεν είναι σίγουρο ότι οι γυναίκες πέρναγαν καλύτερα και είχαν υποστεί λιγότερη καταπίεση. Συγγνώμη που το χαλάω στους ρομαντικούς ιθαγενιστές/πατσαμαμίστας. Ίσως να μην είχαν το ρατσισμό που αντιμετωπίζουν σήμερα ως ιθαγενείς γιατί όλοι ήταν ιθαγενείς, ή μάλλον ήταν Μάγιας -δεν είχαν μάθει ακόμη τη λέξη ίντιο, ίσως να μην είχαν την διάκριση του καμπεσίνο, γιατι όλοι ήταν καμπεσίνος (εκτός από τους Αυτοκράτορες και τους ιερείς και την ολιγαρχία των επιβλητικών πόλεων όπως το Τσιτσεν Ίτσα, το Παλένκε και άλλες), ίσως δεν ήταν αποικιοκρατούμενες με τη σημερινή έννοια αν και οι αυτοκρατορίες των Αζτέκων (που σωστότερα ονομάζεται της “Τριπλής Συμμαχίας”), των Ίνκας, και των Μάγιας δεν ήταν και πάρα πολύ δημοκρατικές, αλλά σίγουρα υπέφεραν καταπίεσης ως γυναίκες.

Ακόμα και στις Ζαπατίστικες κοινότητες, μέχρι την άφιξη του Ζαπατισμού (αλλά και άλλων Μαοϊκών ομάδων πριν απο αυτόν) στις κοινότητες οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα γνώμης και ψήφου στη συνέλευση, ούτε καν οι άγαμοι άνδρες: μόνο οι ηλικιωμένοι-σοφοί, και οι παντρεμένοι άντρες, ως αρχηγοί της οικογένειας. Αυτό άλλαξε με την πολιτικοποίηση και τον εκδημοκρατισμό της λήψης αποφάσεων που έφτασε στις κοινότητες της Τσιάπας μετά το ‘60. Όταν έφτασε και ο Ζαπατισμός δηλαδή, που τότε δε λέγονταν Ζαπατισμός αλλά Δυνάμεις Εθνικής Απελευθέρωσης.

Αυτές λοιπόν οι γυναίκες, που ανταλλάσσονταν με αγελάδες, και που δεν είχαν καν δικαίωμα γνώμης στις συνελεύσεις, έφτασαν αργότερα να γίνουν μέχρι και Κομαντάντας, καπετάνισσες δηλαδή.

Για κάμποσα χρόνια στο βουνό, πριν αναλάβει ο Πέδρο και ο Μάρκος, καπετάνισσα ήταν η Ελίσα, την οποία είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να συζητήσω το περιεχόμενο της έρευνάς μου κάποτε. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο Ράντσο Νουέβο, την 1η Γενάρη 1994 επιτίθεται έχοντας την ευθύνη της επίθεσης στο Σαν Κριστόμπαλ η λοχαγός Άνα Μαρία, ενώ στο Μεξικάνικο Κοινοβούλιο χρόνια αργότερα θα μιλήσει η Κομαντάντα Ραμόνα.

Όλα αυτά, τα αποτελέσματα του Ζαπατισμού, θα συστηματοποιηθούν και θα αποτελέσουν και νόμο, τον Επαναστατικό Νόμο των Γυναικών, που μάλιστα θα ψηφιστεί ΠΡΙΝ από την εξέγερση, το Δεκέμβρη του ‘93. Ο ίδιος νόμος, θα καταργήσει και το αλκοόλ και τα ναρκωτικά στις κοινότητες, έχω δει τι κάνει το αλκοόλ, και πόσο ξύλο τρώνε οι ιθαγενείς γυναίκες εξαιτίας του, όχι σε Ζαπατίστικες κοινότητες, σε άλλες κοινότητες τόσο στην Τσιάπας όσο και σε άλλες χώρες, και δε μπορώ πάρα να δώσω δίκιο στο Ζαπατισμό.

Ο Wickham-Crowley ένας καθηγητής Πανεπιστημίου απο τις ΗΠΑ, έγραψε το 1993 μια σεμιναριακή μελέτη για τα αντάρτικα κινήματα της Λατινικής Αμερικής, τα οποία κατατάσσει σε δυο κατηγορίες, δύο γεννιές. Στην πρώτη γεννιά ανήκει η Κούβα, και τα εμπνευσμένα από την Κούβα αντάρτικα: η Γουατεμάλα, η Βολιβία κλπ είναι τα αντάρτικα του ‘60. Στην πρώτη γεννιά η συμμετοχή των γυναικών είναι περιορισμένη, και συνήθως είναι της τάξεως του “να φτιάχνουν τον καφέ.” Στα αντάρτικα που ακολούθησαν,  το ‘70 και το ‘80 και ιδιαίτερα στους Σαντινίστας, οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη παρουσία, και φτάνουν και σε ηγετικούς ρόλους. Αποτελούν το 1/3  των ανταρτών στη Νικαράγουα, και το ¼ στο Ελ Σαλβαδόρ. Σε αυτή τη γεννιά ανήκουν και οι Ζαπατίστας (και οι Δυνάμεις πριν από αυτούς), οι οποίοι βλέπουν σήμερα το 50% των καπετάνιων στην Παράνομη Ιθαγενική Επαναστατική Επιτροπή να είναι καπετάνισσες, το μεγαλύτερο ποσοστό ίσως στην ιστορία των Λατινοαμερικανικών αντάρτικων κινημάτων.

Επειδή όμως η στατιστική μπορεί να πει πολύ ωραία ψέματα, η αλήθεια είναι ότι πολύ απέχουμε από μια πλήρη ισότητα των φύλων, τόσο στη Λατινική Αμερική όσο και εδώ στην Ευρώπη, άρα και στην Τσιάπας.

Έχω φίλες, φίλες Ζαπατίστας, πρώην προμοτόρας που παντρεύτηκαν και έγιναν το δεξί χέρι της πεθεράς τους, και στις οποίες δεν επιτρέπεται καν να συμμετέχουν πλέον στις δραστηριότητες του καρακόλ, όπως ήταν και παλιά η σχέση γυναίκας- οικογένειας γαμπρού. Και αυτό σε Ζαπατίστικη οικογένεια. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που οι γυναίκες, καταπιεζόμενες για χρόνια, δεν τολμούν να λάβουν θέσεις ευθύνης για την πολιτική ζωή της κοινότητάς τους. Φοβούνται ότι αυτές δεν ξέρουν να μιλούν όπως πρέπει, ότι θα μείνει πίσω η δουλειά που τους αναλογεί στην οικογένεια, στα  χωράφια, στο σπίτι ,στα παιδιά. Είναι λογικό, πρόκειται για κοινωνίες στις οποίες ηγετικό ρόλο είχε πάντα ο σοφός παππούς, ή ο δυνατός άνδρας της οικογένειας. Επίσης πολλές γυναίκες δε συμμετέχουν στην αυτοδιακυβέρνηση γιατί δεν έχουν βοήθεια στο σπίτι, γιατί δε μιλούν ισπανικά, γιατί δεν πήγαν ποτέ στο σχολείο. Υπάρχουν ακόμα αυτά. Όπως υπάρχουν και τα εντελώς αντίθετα: άνδρες προμοτόρες που κρατάνε τα παιδιά για όσο η γυναίκα τους, επίσης προμοτόρα, κάνει δουλειά της οργάνωσης. Ή γυναίκες με μωρά παιδιά στην αγκαλιά που βυζαίνουν, ενώ σε υποδέχονται στο γραφείο του Συμβουλίου Καλής Διακυβέρνησης όπου κάνουν τη βάρδια τους και σε ρωτούν απο που έρχεσαι και για ποιο σκοπό ήρθες. Και δίπλα τους, 12χρονα κορίτσια που πάνε σχολείο και εκπαιδεύονται για νοσοκόμες, δασκάλες, γιατρέσσες.

Όπως έχει πει και ο Υποδιοικητής Μάρκος για αυτό το θέμα:

Συγχωρέστε μας, ακόμα μαθαίνουμε.

Και έχει δίκιο. Όλα αυτά που ανέφερα είναι αποτελέσματα του Ζαπατισμού. Χωρίς το Ζαπατισμό δε θα υπήρχαν στις κοινότητες, όπως δεν υπάρχουν σε κοινότητες της ίδιας περιοχής που ΔΕΝ είναι Ζαπατίστικες. Όμως είναι μια διαδικασία, η οποία δεν είναι τελεολογική, ούτε και έχει φτάσει στο απόγειό της: σε αυτές τις διαδικασίες, τις Ζαπατίστικες, περπατάμε ρωτώντας, και δίνουμε απαντήσεις βήμα το βήμα.

Σας ευχαριστώ.

__________________________

Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο ΥouTube.


Η σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα (η γυναίκα υγειονομικός και το βάρος της πανδημίας)

Εισήγηση της Αθανασίας Νούνη (νοσηλεύτρια στο Ιπποκράτειο) στην e-εκδήλωση για τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας που διοργάνωσε ο Βίος Coop στις 10 Μάρτη 2021.

Πολλές από τις δουλειές χαρακτηρίστηκαν ως εξαιρετικά σημαντικές κατά την περίοδο της πανδημίας. Εργασίες που έπρεπε αναγκαστικά να βγουν μπροστά, έτσι ώστε ουσιαστικά να μπορεί ο κόσμος να συνεχίσει κάπως ομαλά. Και πρώτοι και καλύτεροι οι εργαζόμενοι/ες στην υγεία, σήκωσαν κατά βάση, μαζί με κάποιες ακόμη θέσεις, όπως αυτή του διανομέα, των ταμίων στα καταστήματα τροφίμων, το βάρος της πανδημίας. Πολλές από αυτές τις εργασίες, λοιπόν, κυριαρχούνται από τις γυναίκες. Τον περασμένο Μάρτιο, ο γνωστός σκιτσογράφος Mίλο Μανάρα δημιούργησε ένα σκίτσο προκειμένου να τιμήσει το νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας του. Στο σκίτσο απεικονίζεται μια επαγγελματίας στον χώρο της υγείας, η οποία ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον κορονοϊό, ο οποίος φαίνεται να έχει τεράστιο μέγεθος. Μάλιστα, μπορούμε να φανταστούμε από την εικόνα πως ο ιός έρχεται κατά πάνω της.  Γιατρός ή νοσηλεύτρια, δεν έχει σημασία. Είναι τυχαία η επιλογή μιας γυναίκας που στέκεται με δυναμισμό απέναντι σε έναν μεγάλο κίνδυνο; Αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, η επιλογή αυτή δεν μοιάζει καθόλου τυχαία.

Ξεκινώντας από το υγειονομικό προσωπικό, κυριολεκτικά η πρώτη γραμμή άμυνας στον πόλεμο της πανδημίας, τα ποσοστά των γυναικών είναι πολύ μεγαλύτερα. Και των νοσηλευτριών ακόμη μεγαλύτερα από των νοσηλευτών. Ενδεικτικά, στις περιοχές της Αμερικής το 86% του νοσηλευτικού προσωπικού είναι γυναίκες, ενώ το ίδιο ποσοστό στην Ευρώπη είναι 84%. Σε μελέτη και σε δειγματοληπτικό έλεγχο σε 25 νοσοκομεία στην Ελλάδα έδειξε ότι οι γυναίκες νοσηλεύτριες υπερτερούν αριθμητικά έναντι των ανδρών (83,6% και 16,4% αντίστοιχα). 

Το να είσαι νοσηλεύτρια, σημαίνει ότι πρέπει να προσαρμόζεσαι στα δύσκολα ωράρια, ακόμη και στις βραδινές  βάρδιες. Η Γυναίκα στην εποχή μας και δεδομένου της οικονομικής κρίσης η οποία μαστίζει τη χώρα μας, έχει κληθεί να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλούς ρόλους: της συζύγου, της μητέρας και της εργαζόμενης, το αποτέλεσμα δεν την δικαιώνει σε όλες τις περιπτώσεις. Η φυσική της απουσία από τις καθημερινές δραστηριότητες και την ανατροφή των παιδιών δημιουργεί στην εργαζόμενη μητέρα ένα ενοχικό αίσθημα μη ανταπόκρισης στον κύριο ρόλο της, τον ρόλο της μητέρας. Στη διάρκεια του δεύτερου κύματος της πανδημίας - Νοέμβριο, Δεκέμβριο του 2020 - που δεν θα το ξεχάσουμε στη Θεσσαλονίκη ποτέ, ο ρόλος της ήταν ακόμη δυσκολότερος. Πέρα από την ανείπωτη κούραση,την εργασία χωρίς ρεπό και τα διπλά ωράρια (πρωί και νύχτα και ξανά νύχτα) πολλές δεν έβλεπαν καν τα παιδιά τους ή φοβόταν να τα αγκαλιάσουν για να μη μεταφέρουν σ’ αυτά τον ιό. 

Μαγική συνταγή για να επιτύχει μία γυναίκα τον συνδυασμό των ρόλων σύζυγος-μητέρα-εργαζόμενη φυσικά δεν υπάρχει. Για την κάθε μία η προσωπική «Ιθάκη» μπορεί να είναι η επαγγελματική καταξίωση, η ακαδημαϊκή αναγνώριση, η οικογενειακή ευτυχία. Ή πάλι κάποια ή και όλα αυτά μαζί. Εάν πρέπει να ορίσω την ευτυχία, αυτή για μένα είναι ο ισορροπημένος συνδυασμός όλων όσων συγκροτούν το προφίλ της σύγχρονης γυναίκας. Έχουμε κάνει άλματα ως κοινωνία και ως γυναίκες. Έχουμε καταρρίψει στερεότυπα. Έχουμε αφήσει πίσω μας προκαταλήψεις και είμαστε έτοιμες να προχωρήσουμε ακόμα πιο μπροστά. Αλλά ας σταματήσουμε για μία στιγμή, ας πάρουμε μία βαθιά ανάσα για να κοιτάξουμε προσεκτικά πίσω. Να δούμε από πού έχουμε ξεκινήσει. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να κατανοήσουμε πόσο μακριά έχουμε φθάσει, όλα όσα έχουμε πετύχει και να αντλήσουμε δύναμη για να συνεχίσουμε. Όχι με έμφαση στην ατομική επίδοση αλλά την ομάδα, με συνεργατικό πνεύμα και ομαδικότητα.

Οι Γυναίκες μπορούν πλέον και συμμετέχουν σε διοικητικά συμβούλια, ανεβαίνουν την κλίμακα της διοικητικής ιεραρχίας και καταλαμβάνουν υψηλές θέσεις. Η αλήθεια όμως είναι εν μέρει διαφορετική. Τα στοιχεία από την Ευρώπη δείχνουν πως παρά το ότι οι γυναίκες ανώτερα στελέχη αποδίδουν περισσότερο, δεν επιλέγονται σε κομβικές θέσεις. Όλα αυτά σε Ευρωπαϊκό έδαφος και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στον υπόλοιπο κόσμο ας μην το σχολιάσουμε καλύτερα. Ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς. Σίγουρα όμως,  μόλις η πανδημία τελειώσει, δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο προηγούμενο status quo. Στη χάραξη στρατηγικών και πολιτικών υγείας οι νοσηλεύτριες (και επιμένω στο θηλυκό) πρέπει να έχουν λόγο και θέση ως ισότιμοι συνεργάτες, σύμφωνα με τον θεσμικό και επιστημονικό τους ρόλο.

Τελειώνοντας,  θα ήθελα να αναφερθώ στη σεξουαλική παρενόχληση των νοσηλευτριών και κατ’ επέκταση των γυναικών στους χώρους υγείας. Και είναι πολύ θετικό που αρχίσαμε να μιλάμε γενικότερα για το φαινόμενο. Τον Οκτώβρη του 2020 ξεκίνησε μια έρευνα που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο αυτού του έτους και συμμετείχαν πάνω από 1200 νοσηλεύτριες (είναι η πρώτη που διεξάγεται στην Ελλάδα και αναδεικνύει την έκταση του φαινομένου της οργανωσιακής σιωπής στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας). Κατέδειξε λοιπόν, ότι και στις υπηρεσίες υγείας το φαινόμενο της σεξουαλικής παρενόχλησης ανθεί. Σίγουρα η κατάσταση τη δεκαετία του 90, όταν διορίστηκα, ήταν χειρότερη αλλά δεν έχουμε στοιχεία. Εμπειρικά μόνο μπορώ να το πω μετά από πολλά χρόνια εργασίας. Σύμφωνα με την έρευνα περισσότερες από τις μισές νοσηλεύτριες έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής. Οι σεξιστικές συμπεριφορές είναι η πιο συχνή μορφή παρενόχλησης αλλά  14%  αφορά πράξεις σεξουαλικού εξαναγκασμού. Το 60% των παραβατών είχαν ανώτερη υπηρεσιακή θέση σε σχέση με το θύμα. Σημαντικό είναι πως από τα θύματα, μόλις το 10% ανέφερε το περιστατικό στα αρμόδια όργανα του νοσοκομείου. Σημαντικό γεγονός, επίσης, είναι ότι στις περιπτώσεις των νοσηλευτριών που κατήγγειλαν το περιστατικό, στη συντριπτική πλειονότητα δεν διεξήχθη εσωτερική έρευνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης ότι οι περισσότερες νοσηλεύτριες που μίλησαν, δεν είχαν την απαιτούμενη υποστήριξη από συναδέλφους, προϊσταμένους και στελέχη του νοσοκομείου. Οι λόγοι για τους οποίους τα θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης δεν καταγγέλλουν το περιστατικό, είναι κυρίως λόγω της πεποίθησης ότι καμία δράση δεν θα αναληφθεί κατά του θύτη, του φόβου ότι θα κατηγορηθεί αρνητικά από συναδέλφους, της έλλειψης εμπιστευτικότητας και διαφάνειας στις διαδικασίες του νοσοκομείου, εξαιτίας της έλλειψης υποστήριξης από τη διοίκηση, του φόβου αντεκδίκησης από τον θύτη, ενώ ένα μικρό ποσοστό δε μιλά για να μη χαλάσει τις σχέσεις του με ιεραρχικά ανώτερους.

  Τα παραπάνω δείχνουν την αναγκαιότητα λήψης μέτρων για τη μείωση της συχνότητας του φαινομένου. Απαραίτητη είναι η συλλογική προσέγγιση με τη συμμετοχή όλων των φορέων στον χώρο της Υγείας, όπως συνδικαλιστικών οργανώσεων, συλλόγων εργαζομένων, εκπροσώπων του υπουργείου. 

Ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς.

______________________________

Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο ΥouTube.


Η θέση της γυναίκας στη σημερινή ελληνική κοινωνία

Εισήγηση της Άσπας Παπαφιλίππου (πρόεδρος ΔΣ του Βίος Coop) στην e-εκδήλωση για τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας που διοργάνωσε ο Βίος Coop στις 10 Μάρτη 2021.

8 Μαρτίου Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας.

Μέρα προβληματισμού, διεκδίκησης, διαμαρτυρίας ή πίεσης για αλλαγή;

Ας ξεκινήσουμε βλέποντας πού ζει η γυναίκα και πώς την επηρεάζει το κοινωνικό περιβάλλον, διαμορφώνοντας τη θέση και το ρόλο της μέσα στην κοινωνία.

Αλήθεια υπάρχει πλαίσιο δημοκρατίας, ισονομίας, ισοπολιτείας με ίσες ευκαιρίες εκκίνησης γι’ αυτήν, στην εκπαίδευση, εργασία, οικογένεια, πολιτισμό και τέχνη;

Ή περισσότερο ή λιγότερο ευνοϊκή θέση των γυναικών συνδέεται διαχρονικά με το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα της, όπου βρίσκεται αυτή, την συμβολή ή όχι στην παραγωγική διαδικασία, στις θρησκευτικές αντιλήψεις , κυρίως όμως συνδέεται με τις κυρίαρχες αντιλήψεις για τις έμφυλες διαφορές.

Η Ελλάδα υπογράφει το 1945 τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, που αναγνώριζε την πολιτική ισότητα των γυναικών και ανδρών, το 1948 υπογράφει τη Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου, ενώ το 1950 υπογράφει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Ανθρώπου.

Ας δούμε στην εκπαίδευση όμως τη θέση της γυναίκας.

Στον τομέα αυτόν της εκπαίδευσης, έχουν οι γυναίκες ίσες ευκαιρίες με τους άνδρες;

Θεωρητικά ναι, στην πραγματικότητα όμως όχι, γιατί τα στερεότυπα φύλου λειτουργούν αρνητικά στην ισότιμη αφετηρία στην παιδεία.

Η αναδόμηση και εξάλειψη των στερεοτύπων, που είναι βαθιά χαραγμένα στο κοινωνικό μας DNA δεν μπορεί να γίνει κυρίως με παρεμβάσεις «από πάνω προς τα κάτω» στη δομή της κοινωνικής πυραμίδας, ούτε μπορεί να υλοποιηθεί επί παραγγελία, με διοικητικές παρεμβάσεις. Πρέπει να αλλάξει ο προσανατολισμός και ο στόχος της εκπαίδευσης για μια κοινωνία με δημοκρατικούς πολίτες, με κριτική παιδεία και σκέψη, που θα οδεύει σε μια νέα κοινωνία των ίσων ευκαιριών ζωής για όλους.

Στον εκπαιδευτικό κλάδο για παράδειγμα βλέπουμε να εργάζονται κυρίως γυναίκες (τις τελευταίες δεκαετίες), καθώς το επάγγελμα αυτό θεωρείται προέκταση του μητρικού ρόλου.

Η αναπαραγωγή των αξιών και των πεποιθήσεων της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα στο σχολείο ή στο εκπαιδευτικό ίδρυμα, γίνεται κυρίως μέσα από το παραπρόγραμμα (που υπάρχει παράλληλα με το αναλυτικό) και δηλώνει τον τρόπο και τις μεθόδους  διδασκαλίας (από έδρας /με διάλογο ή και βιωματικά ή με συμμετοχική ανοιχτή μορφή).

Από τι επηρεάζεται τελικά η επιλογή των σπουδών και του επαγγέλματος;

-Από τους ρόλους των φύλων στην οικογένεια.

-Από τον άνισο καταμερισμό των ρόλων των  φύλων.

-Από τα στερεότυπα για το φύλο των ίδιων των ανθρώπων.

-Από τα στερεότυπα του οικογενειακού και επαγγελματικού περιβάλλοντος τους.

Μετά την πτώση της δικτατορίας, το πρώτο μεταπολιτευτικό σύνταγμα  αναφέρει και ορίζει ρητά για πρώτη

φορά ότι Έλληνες και Ελληνίδες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Ο νόμος προστατεύει τόσο τα ατομικά, όσο και τα κοινωνικά δικαιώματα και των δύο φύλων, όπως το δικαίωμα στην υγεία, παιδεία, εργασία, αθλητισμό, κοινωνική ασφάλιση, απεργία, αλλά ταυτόχρονα προστατεύει την οικογένεια και το γάμο.

Η αρχή αυτή του κοινωνικού κράτους δεν εμφανίζει πλήρη κανονιστική δεσμευτικότητα και δε βοηθά καθοριστικά την άρση των ανισοτήτων.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν αντιδρά η πολιτεία, όπως θα όφειλε, στις ανισότητες αν και διαθέτει το ανάλογο νομοθετικό πλαίσιο  αρχικά;

Τη δεκαετία του 1980 εμφανίζονται μια σειρά νόμων, που βοηθούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των φύλων στις οικογενειακές και εργασιακές σχέσεις (Ν.1414/1984).

Ο νόμος απαγόρευε κάθε διάκριση με βάση το φύλο, την οικογενειακή κατάσταση και καθιέρωνε την ισότητα της πρόσβασης σε όλους τους κλάδους και τις βαθμίδες της απασχόλησης, αδιακρίτως φύλου και οικογενειακής κατάστασης. Επίσης απαγόρευε την καταγγελία στις σχέσεις εργασίας εργαζόμενης, από τον εργοδότη, όταν αυτή ήταν έγκυος, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και ένα χρόνο μετά τον τοκετό, και τη θεωρούσε άκυρη.

Επίσης καταργούνταν η ύπαρξη αρχηγού ή κηδεμόνα στην οικογένεια (του άνδρα ίσχυε ως τότε). Οι ρόλοι θεωρούνται ισότιμοι, ενώ καταργείται ο απαξιωτικός για τη γυναίκα, θεσμός της προίκας.

Αυτά βέβαια ήταν θετικά βήματα, όμως δεν έλυναν την ανισότητα, ούτε άλλαζαν την νοοτροπία ετών αυτόματα, χωρίς προεργασία στην εκπαίδευση, την οικογένεια, την κοινωνία.

Την τελευταία δεκαετία η οικονομική κρίση και τα επακόλουθα αδιέξοδά της, παρουσιάζουν μια κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας των γυναικών και των νέων. Η πολιτική σκέψη ως τότε ήταν στραμμένη στην ατομική ευημερία, η οποία αποτυχαίνει και εμφανίζεται μια αλλαγή, από την επιδίωξη του εγώ, στην επιδίωξη ευημερίας του εμείς. Από την ατομική ευημερία στη συλλογική, κοινωνική. Εμφανίζονται προσπάθειες συλλογικές με άλλες μορφές συνεργασίας και οικονομικής δραστηριότητας , με στόχο την κοινωνική ωφέλεια. Δημιουργούνται ψήγματα μιας άλλης πολιτείας, των ενεργών πολιτών, που αγωνίζεται κατά των κοινωνικών ανισοτήτων και στοχεύει στη δημιουργία μιας πιο δίκαιης κοινωνίας.

Εμφανίζονται άλλης μορφής σχήματα συνεργασίας, όπως συνεταιρισμών για το κοινό καλό, οι συνεταιρισμοί  της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΛΟ).

Στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία η φυσιογνωμία του παραδοσιακού συνεταιριστικού χώρου παρουσίασε ραγδαία μεταβολή.

Η κρίση φανέρωσε την μακροχρόνια απαξίωση των παλιών συνεταιρισμών (αγροτικών κυρίως) που εξαρτώνταν από την κρατική πολιτική της χρηματοδότησής τους.

 Τότε αναπτύχθηκε μια νέα μορφή συνεταιρισμού με έμφαση την κοινωνική αλληλεγγύη μεταξύ των συνεταιρισμών αλλά και γενικότερα, στο πλαίσιο της άμεσης δημοκρατίας και του συνεργατισμού. Φορείς ΚΑΛΟ (Υπουργείο Εργασίας 2019-2020)υπάρχουν περίπου 1.800, ενώ γυναικείοι συνεταιρισμοί, τόσο αγροτικοί όσο και αστικοί 100 και 50 ΚΟΙΝΣΕΠ.

Αξίζει να αναφερθεί ότι σε κρίσιμες περιόδους στη σύγχρονη Ελλάδα, εμπόλεμες, οικονομικές κρίσεις ή πανδημίες, όπως αυτή που διανύουμε, η γυναίκα σήκωσε και σηκώνει πολύ μεγάλο βάρος, όπως και στην αντίσταση κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και  σε αγώνες κατά της δικτατορίας και της αποκατάστασης της δημοκρατίας. Σε περιόδους κρίσεις η γυναίκα είναι εκείνη, που πρώτη φτωχοποιείται και βγαίνει στην ανεργία. Στην πανδημία η γυναίκα δίνει τον αγώνα της στην πρώτη γραμμή, στα νοσοκομεία, στις πωλήσεις τροφίμων, στην εκπαίδευση, στο λιανεμπόριο.

Χαιρετίζουμε σήμερα τις κυρίες εκπροσώπους των γυναικείων συνεταιρισμών, τις ευχαριστούμε για το καλό κλίμα συνεργασίας, που χτίσαμε από τις πρώτες μέρες λειτουργίας μας. Οι κυρίες εργάζονται και αξιοποιούν στους αγροτικούς κυρίως  γυναικείους συνεταιρισμούς, τα προϊόντα της γης, ξαναζωντανεύουν τον διατροφικό πολιτισμό, που κληρονόμησαν και τον εξελίσσουν, παράγοντας τρόφιμα υψηλής αξίας και υγείας.

Αν επιστρέψουμε στις μορφές ανισότητας που αντιμετωπίζουμε σε όλο το φάσμα της κοινωνίας, βλέπουμε να γεννούν βία και βαρβαρότητα στην οικογένεια, εργασία, εκπαίδευση, αθλητισμό, πολιτισμό/τέχνη. Έφθασε και ωρίμασε η ώρα της αποκατάστασης της αλήθειας και  της δικαιοσύνης.

Η κατάχρηση εξουσίας και η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να πάρει τέλος. Η θωράκιση του ανθρώπου γυναίκα/άνδρα, οφείλει να είναι απόλυτα προστατευμένη σε ένα κοινωνικό περιβάλλον ισότητας και αξιοπρέπειας.

Το 2006 ποινικοποείται μια σειρά αδικημάτων, που αφορούν τη βία, την κακοποίηση, τον βιασμό των ανθρώπων (γυναικών, παιδιών, ανδρών).

Γίνεται τότε η αρχή, ο δρόμος μακρύς.....

Η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο που πλήττει παγκόσμια τις γυναίκες, με άμεσες επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία.

Η ενδοοικογενειακή βία είναι η πιο συχνή αιτία τραυματισμού της γυναίκας. Η άσκηση βίας και η κακοποίηση αποτελούν  κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναγνωρίζονται ως εγκλήματα και τιμωρούνται.

Δράσεις που υπάρχουν αφορούν

-Ψυχοκοινωνική στήριξη/νομική στήριξη.

-Προώθηση στην απασχόληση.

-Δικτύωση κέντρων συμβουλευτικής στήριξης.

-Δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας.

Κατά την περίοδο της πανδημίας και κυρίως στη φάση των περιοριστικών μέτρων πενταπλασιάστηκαν οι κλήσεις στις γραμμές υποστήριξης των θυμάτων.

Ένας πολύ σημαντικός αριθμός θυμάτων όμως δεν καταγγέλλει λόγω μεγάλου φόβου.

Η ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής γυναικών και ανδρών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, μέσα από την ενδυνάμωση της παρουσίας γυναικών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και στην πολιτική ζωή, πρέπει να επιταχυνθεί και να καταπολεμηθεί η ανεργία, η φτώχεια, η πείνα και οι αρρώστιες.

Ας κινητοποιηθούμε για μια κοινωνία της ισοτιμίας των ανθρώπων, για μια δημοκρατική και αξιοπρεπή ζωή.

Η αλλαγή δεν αφορά τις νομικές νίκες και τις διεθνείς συμφωνίες, αλλά την αλλαγή στον τρόπο που μιλάμε, σκεφτόμαστε, ενεργούμε καθημερινά, όταν δημιουργούμε θετικές δράσεις και αντιδράσεις, πιέσεις σε κέντρα αποφάσεων με την ενεργή στάση των ανθρώπων, που αποβαίνει σε όφελος όλων μας.

Ο κόσμος  έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο στην καταπολέμηση της ανισότητας, όμως καμία χώρα δεν έφθασε στην ισότητα των φύλων.

Ας αναφερθούμε και σε θετικά θέματα, όσον αφορά την ισότητα.

Όαση ίσης και ισότιμης συνύπαρξης των φύλων παρατηρούμε σε εγχειρήματα της ΚΑΛΟ, όπως και στο Bios Coop.

Eδώ άνδρες και γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις (δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι / του εκλέγειν και εκλέγεσθαι).

Ενδεικτικά αναφέρουμε πως φέτος τόσο στο Διοικητικό, όσο και στο Εποπτικό Συμβούλιο η παρουσία των γυναικών είναι έντονη, ενώ οι πρόεδροι τους, είναι γυναίκες (αποτελέσματα εκλογών, Νοέμβιος 2020).

Καταλήγοντας, λέμε ότι πρέπει να στηρίξουμε ενεργά αυτή την αυτονόητη αλλαγή στη δημοκρατία, για ισότητα των φύλων με συλλογικές δράσεις.

Λέμε ναι στην ενεργητική παρουσία μας στην κοινωνία. 

Όχι στην παθητικότητα και τον εφησυχασμό, γιατί πασχίζουμε για μια κοινωνία ίσων ευκαιριών, ίσων απολαβών, για μια κοινωνία με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή!

___________________

Ολόκληρη την εκδήλωση μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο κανάλι μας στο ΥouTube.

Προσφορές στον Βίος Coop